“Pse ta marr me vete? Është shumë i vogël dhe nuk do të mbajë mend asgjë.” Kjo është një fjali që shumë prindër e mendojnë përpara se të planifikojnë një udhëtim me fëmijët e vegjël. Por, si psikolog, do t’ju ftoja ta shihnit çështjen ndryshe: fëmija nuk ka nevojë ta kujtojë çdo udhëtim që ai të ketë vlerë për zhvillimin e tij.
Përvojat e hershme mund të ndikojnë te zhvillimi emocional, social dhe njohës edhe kur më vonë nuk ruhen si kujtime të qarta.
“Por ai nuk do ta mbajë mend…”
Është e vërtetë që një fëmijë shumë i vogël mund të mos kujtojë pas disa vitesh hotelin, detin apo qytetin që vizitoi. Megjithatë, gjatë një udhëtimi familjar, ai përjeton diçka në të tashmen.
Ai sheh vende të reja, dëgjon tinguj të ndryshëm, provon ushqime, prek rërën, ecën në natyrë dhe takon njerëz të rinj. Mbi të gjitha, kalon kohë me prindërit jashtë rutinës së zakonshme.
Prandaj, mos e matni vlerën e një përvoje vetëm me pyetjen: “A do ta kujtojë?” Një pyetje më e mirë është: “Çfarë po përjeton dhe mëson fëmija im tani?”
Udhëtimet mund të kthehen në një formë të të mësuarit
Për fëmijët, të mësuarit nuk ndodh vetëm në kopsht apo në shkollë. Ai ndodh edhe duke parë, prekur, eksploruar dhe komunikuar.
Studimet mbi udhëtimet familjare me fëmijë i përshkruajnë ato si mundësi për të mësuar në mënyrë informale. Fëmijët mund të mësojnë për natyrën, kulturën, njerëzit dhe mjedise të ndryshme përmes përvojës së drejtpërdrejtë.
Madje, kërkime me fëmijë të moshës shkollore kanë gjetur lidhje pozitive mes udhëtimeve familjare dhe zhvillimit të aftësive të përgjithshme.
Udhëtimi forcon lidhjen prind-fëmijë
Mendoni për një moment përditshmërinë tuaj. Punë, telefon, detyrime, kopsht, shkollë, shtëpi dhe orare. Shpesh familja është bashkë, por jo domosdoshmërisht e lidhur emocionalisht në atë moment.
Një pushim familjar mund të krijojë më shumë hapësirë për biseda, lojë, përqafime dhe përvoja të përbashkëta. Nuk është destinacioni luksoz ai që ka më shumë rëndësi. Është mënyra se si familja e përjeton kohën së bashku.
Edhe të flisni më vonë me fëmijën për atë që keni përjetuar mund të ketë vlerë. Hulumtimet mbi kujtimet e fëmijëve tregojnë se mënyra se si prindërit bisedojnë me ta rreth përvojave të kaluara lidhet me zhvillimin e kujtesës autobiografike dhe funksionimin socio-emocional.
A duhet të jetë çdo udhëtim perfekt?
Jo. Dhe këtu dua t’ju qetësoj si prindër.
Udhëtimi me një fëmijë të vogël mund të jetë lodhës. Mund të ketë të qara, ndryshim të rutinës së gjumit, nervozizëm apo vështirësi me ushqimin. Prandaj, udhëtimi duhet përshtatur me moshën, temperamentin, rutinën dhe nevojat e fëmijës.
Mos krijoni një program të mbushur vetëm sepse dëshironi “të shihni gjithçka”. Lini kohë për gjumë, ushqim, lojë dhe pushim. Për një fëmijë, një orë duke luajtur në rërë mund të jetë më e vlefshme sesa pesë atraksione turistike brenda një dite.
Çfarë duhet të mbajmë mend si prindër?
Nëse keni mundësi të udhëtoni me fëmijët, mos mendoni se është “kot” vetëm sepse janë të vegjël. Udhëtimet me fëmijët, pushimet familjare dhe përvojat e reja mund të krijojnë mundësi për eksplorim, të mësuar dhe afërsi familjare.
Fëmija juaj mund të mos thotë pas dhjetë vitesh: “E mbaj mend atë udhëtim kur isha dy vjeç.”
Por sot ai mund të ketë ndier kureshtje, siguri, gëzim dhe afërsi me ju.
Dhe ndonjëherë, vlera e një përvoje nuk qëndron vetëm te kujtimi që mbetet, por te ajo që fëmija përjeton ndërsa po rritet.
Per me shume klikoni ketu
