Lindja e një fëmije është një nga momentet më të bukura të jetës, por edhe një nga ndryshimet më të mëdha emocionale që një grua mund të përjetojë. Shumë nëna më thonë në seancë: “E dua pafund bebin tim, por ndihem e lodhur, e pasigurt dhe ndonjëherë edhe fajtore.”
Nëse edhe ti ndihesh kështu, dua të dish diçka shumë të rëndësishme: nuk je vetëm dhe nuk je një nënë e keqe. Këto ndjenja janë pjesë normale e përshtatjes me jetën e re.
Muaji i parë: Njohja me njëri-tjetrin
Ditët e para pas lindjes janë një periudhë plot emocione. Bebi po mëson të jetojë jashtë barkut të nënës, ndërsa ti po mëson të bëhesh nënë.
Në këtë fazë, i porsalinduri fle shumë, zgjohet shpesh për t’u ushqyer dhe komunikon kryesisht përmes të qarit. Ai nuk ka nevojë për lodra të shtrenjta apo stimulim të vazhdueshëm. Ka nevojë për zërin tënd, aromën tënde, përqafimet dhe kontaktin lëkurë me lëkurë, të cilat ndihmojnë në krijimin e një lidhjeje të sigurt emocionale dhe mbështesin zhvillimin e trurit.
Nga ana tjetër, është normale që nëna të ndihet e rraskapitur. Mungesa e gjumit, ndryshimet hormonale dhe përgjegjësia e re mund të sjellin lot, ankth apo ndjesinë se nuk po bën mjaftueshëm.
Muaji i dytë: Fillojnë buzëqeshjet
Rreth muajit të dytë ndodh një mrekulli e vogël: bebi fillon të buzëqeshë me vetëdije.
Shumë nëna më thonë se pikërisht kjo buzëqeshje u dha forcë për të vazhduar. Në këtë periudhë bebi fillon të ndjekë fytyrat me sy, të dëgjojë me vëmendje zërin e prindërve dhe të nxjerrë tingujt e parë.
Mos e nënvlerëso fuqinë e gjërave të thjeshta. Foli bebit gjatë ditës, këndo, lexo me zë të lartë dhe mbaje në krahë. Për trurin e tij, këto janë “ushqim” po aq i rëndësishëm sa qumështi.
Muaji i tretë: Fillon komunikimi
Në muajin e tretë, bebi bëhet më kurioz. Ai të vështron më gjatë, buzëqesh kur të sheh dhe fillon të reagojë ndaj fytyrës dhe zërit tënd.
Edhe pse është ende shumë i vogël, ai po ndërton bazat e besimit ndaj botës. Sa herë që i përgjigjesh kur qan, nuk po e “laste” bebin. Përkundrazi, po i mëson se bota është një vend i sigurt dhe se dikush është aty për të. Kjo është baza e një lidhjeje emocionale të shëndetshme.
Mos kërko të jesh perfekte
Shumë nëna krahasojnë veten me ato që shohin në rrjetet sociale. Por në realitet nuk ekziston nëna perfekte.
Ekziston vetëm një nënë që përpiqet çdo ditë të japë më të mirën.
Do të ketë ditë kur shtëpia nuk do të jetë e rregullt. Ditë kur do të qash bashkë me bebin. Ditë kur do të ndihesh pa energji. Kjo nuk do të thotë se po dështon.
Bebi nuk ka nevojë për një nënë perfekte. Ai ka nevojë për një nënë që e do, e përqafon dhe i përgjigjet me dashuri.
Kur duhet të kërkosh ndihmë?
Nëse trishtimi, ankthi, ndjenja e boshllëkut ose mungesa e lidhjes me bebin zgjasin më shumë se dy javë dhe ndikojnë në jetën e përditshme, mos hezito të kërkosh mbështetje nga një psikolog ose profesionist i shëndetit mendor. Ndihma e hershme mund të bëjë një ndryshim të madh në mirëqenien e nënës dhe të gjithë familjes.
Në fund…
Tre muajt e parë nuk janë një provim që duhet ta kalosh me notën maksimale. Janë fillimi i një marrëdhënieje që do të ndërtohet çdo ditë.
Jepi vetes të njëjtën dashuri që i jep bebit tënd.
Sepse një nënë që kujdeset edhe për veten, i dhuron fëmijës së saj dhuratën më të çmuar: një prind emocionalisht të pranishëm.
