Shumë prindër shqetësohen kur vërejnë se fëmija i tyre prek organet gjenitale ose duket se gjen kënaqësi nga kjo sjellje. Pyetjet më të zakonshme janë: A është normale? A duhet të shqetësohem? A po tregon kjo diçka serioze? Si psikolog , dua t’ju siguroj se në shumicën e rasteve, masturbimi tek fëmijët e vegjël është pjesë e zhvillimit normal dhe e kuriozitetit për trupin.
Pse masturbon një fëmijë i vogël?
Fëmijët eksplorojnë botën përmes shqisave dhe trupit të tyre. Ashtu siç prekin duart, veshët ose flokët, ata mund të zbulojnë edhe organet gjenitale. Në moshat e hershme, kjo sjellje zakonisht nuk ka kuptim seksual si tek të rriturit. Për fëmijën, është shpesh një formë kurioziteti, vetëqetësimi ose eksplorimi i trupit.
Në disa raste, fëmija mund ta përsërisë sjelljen sepse i duket e këndshme ose sepse e ndihmon të qetësohet kur është i lodhur, i mërzitur, i stresuar ose para gjumit.
Çfarë është normale?
Në psikologjinë e fëmijëve, konsiderohen normale situata si:
- Prekja e rastësishme e organeve gjenitale.
- Kurioziteti për dallimet mes trupit të djemve dhe vajzave.
- Pyetjet rreth trupit dhe pjesëve intime.
- Masturbimi sporadik në ambiente private.
Këto sjellje janë pjesë e zhvillimit seksual normal tek fëmijët dhe zakonisht nuk tregojnë problem psikologjik.
Si duhet të reagojnë prindërit?
Mënyra se si reagoni ka shumë rëndësi. Shumë prindër, nga frika ose sikleti, e qortojnë fëmijën, i bërtasin ose e turpërojnë. Kjo mund të krijojë ndjenja faji, turpi dhe konfuzioni për trupin e tij.
Në vend të kësaj:
- Ruani qetësinë.
- Mos e ndëshkoni fëmijën.
- Mos e quani sjelljen “të keqe” ose “të turpshme”.
- Flisni me një ton të qetë dhe edukativ.
- Shpjegoni se disa pjesë të trupit janë private.
Për shembull, mund të thoni:
“E di që je kurioz për trupin tënd. Trupi yt është normal dhe i rëndësishëm. Por por dua të merresh me aktivitete të tjera që të ndihmojnë të luash, të mësosh dhe të argëtohesh.”
Ky lloj komunikimi ndihmon fëmijën të mësojë kufijtë pa u ndjerë i turpëruar.
Kur duhet të shqetësohen prindërit?
Megjithëse masturbimi tek fëmijët është zakonisht normal, ka disa situata kur rekomandohet konsultimi me një psikolog fëmijësh ose pediatër:
- Sjellja bëhet shumë e shpeshtë dhe e pakontrollueshme.
- Fëmija lëndon veten gjatë stimulimit.
- Ka njohuri seksuale të papërshtatshme për moshën.
- Sjellja shoqërohet me ndryshime të forta emocionale ose sjellore.
- Fëmija përfshin të tjerë në mënyrë të papërshtatshme.
Këto raste nuk nënkuptojnë domosdoshmërisht një problem serioz, por meritojnë vlerësim profesional.
Roli i prindërve në edukimin seksual të fëmijëve
Edukimi seksual nuk fillon në adoleshencë. Ai fillon që në fëmijëri, përmes mësimit të emrave të saktë të pjesëve të trupit, respektimit të privatësisë dhe vendosjes së kufijve të shëndetshëm.
Kur prindërit flasin hapur, me qetësi dhe pa gjykim, fëmijët zhvillojnë një marrëdhënie të shëndetshme me trupin e tyre. Qëllimi nuk është ta bëjmë fëmijën të ndihet keq për kuriozitetin e tij, por ta udhëheqim me dashuri dhe siguri.
Në fund, është e rëndësishme të kujtojmë se masturbimi tek fëmijët e vegjël, kurioziteti për trupin dhe eksplorimi i vetes janë shpesh pjesë normale e zhvillimit seksual dhe emocional. Reagimi i qetë, edukativ dhe mbështetës i prindërve është mjeti më i mirë për të ndihmuar fëmijën të rritet me vetëbesim, respekt për veten dhe kufij të shëndetshëm personalë.
