Ka ditë kur zgjohesh dhe ndjen një peshë të brendshme. Nuk është lodhje fizike, por një mungesë energjie emocionale dhe motivimi. Në këto momente, gjithçka duket më e vështirë se zakonisht dhe mendja fillon të ngadalësojë çdo hap.
Shpesh lind një mendim i njohur: “Nuk jam gati.”
Megjithatë, si psikolog, dua të të them me qetësi se kjo ndjenjë është shumë më e zakonshme sesa mendon. Në fakt, shumica e njerëzve nuk ndihen kurrë plotësisht gati për ndryshim, por ata që kanë disiplinë arrijnë të ecin përpara edhe kur motivimi mungon.
Pse mendja të thotë “prit edhe pak”?
Truri është i programuar për mbrojtje. Ai kërkon siguri dhe shmang çdo situatë të panjohur ose sfiduese. Për këtë arsye, kur përballesh me një vendim të ri, mund të shfaqen mendime si:
“Më mirë pres pak”
“Nuk është momenti i duhur”
“Do e bëj kur të kem më shumë motivim”
Por këto mendime nuk janë gjithmonë realitet. Shpesh janë forma të ankthit dhe shmangies. Dhe sa më shumë që shtyhet veprimi, aq më shumë dobësohet disiplina dhe ulet motivimi.
Motivimi nuk vjen para veprimit
Një nga keqkuptimet më të mëdha është ideja se duhet të kesh motivim për të filluar. Në të vërtetë, motivimi vjen pas veprimit.
Kur fillon të bësh diçka, edhe në mënyrë minimale, truri aktivizon ndjenjën e progresit. Kjo krijon një cikël të shëndetshëm:
veprim → pak motivim → më shumë veprim → më shumë disiplinë
Njerëzit që arrijnë rezultate nuk janë gjithmonë më të motivuarit, por ata që kanë ndërtuar disiplinë dhe veprojnë pavarësisht gjendjes emocionale.
Si të ecësh përpara kur nuk ndihesh gati
Disa hapa te thjeshte dhe praktike
1. Rregulli i 5 minutave
Thuaji vetes: “Do e bëj vetëm për 5 minuta.” Kjo e ul rezistencën mendore dhe e bën më të lehtë fillimin, edhe kur ndihesh pa energji.
2. Ndaji detyrat në hapa të vegjël
Kur një qëllim duket i madh, mendja bllokohet. Kur e ndan në hapa të vegjël, gjithçka bëhet më e menaxhueshme dhe më pak e rëndë për t’u nisur.
3. Prano pasigurinë
Çdo rritje kërkon pak parehati. Kjo nuk do të thotë që je në rrezik, por që po del nga zona e zakonshme. Nuk është e nevojshme të ndihesh plotësisht i sigurt për të vepruar.
4. Mos u beso mendimeve negative në ankth
Mendime si “nuk mundem” nuk janë të përhershme. Ato vijnë me gjendjen emocionale dhe largohen me kohën, nëse nuk u jep fuqi.
5. Fol me veten me mirësi
“Po bëj më të mirën që mundem sot.” Kjo ul presionin e brendshëm dhe të ndihmon të ecësh përpara pa u lodhur nga vetëkritika.
Çfarë ndodh kur vazhdon përpara?
Me kalimin e kohës, kur vepron edhe pa u ndjerë gati, kjo mënyrë sjelljeje fillon të bëhet pjesë e jotja. Vetëbesimi rritet realisht, jo vetëm si mendim, por nga përvoja që krijon çdo ditë.
Ndjenja e shtytjes për të vepruar bëhet më e qëndrueshme, ndërsa ankthi fillon të ulet gradualisht. Truri mëson se frika nuk është gjithmonë një rrezik i vërtetë, por shpesh vetëm një reagim i brendshëm që kalon me kohën.
Një mesazh për ty
Nuk ke nevojë të presësh motivimin perfekt apo momentin ideal. Ato nuk vijnë gjithmonë. Ajo që ka më shumë rëndësi është disiplina e vogël që ndërton çdo ditë.
Edhe kur nuk ndihesh gati, mjafton një hap i vogël. Sepse motivimi ndërtohet duke vepruar, dhe disiplina forcohet duke mos u ndalur.
