Ky libër trajton marrëdhënien mes vuajtjes njerëzore dhe mënyrës se si meditimi mund ta transformojë atë. Osho shpjegon se dhembja është pjesë e jetës, por problemi nuk është vetë dhimbja, por mënyra si mendja e interpreton dhe e zgjat atë përmes rezistencës dhe mendimeve të vazhdueshme.
Ai thekson se meditimi nuk është arratisje nga dhimbja, por një mënyrë për ta vëzhguar atë pa u identifikuar me të. Kur njeriu bëhet vëzhgues i brendshëm, dhimbja humbet fuqinë e saj dhe shndërrohet në vetëdije dhe kuptim më të thellë.
Me një qasje të thjeshtë por të thellë, “Dhembja dhe Meditimi” i fton lexuesit të mos luftojnë me vuajtjen, por ta përdorin atë si një portë drejt rritjes shpirtërore dhe qetësisë së brendshme.
