Në terapi, shpesh dëgjojmë një fjali si: “E di që duhet ta fal, por nuk mundem ta harroj atë që më ka bërë.” Dhe kjo është krejt njerëzore. Familja është vendi ku krijojmë marrëdhëniet tona të para, ku mësojmë të duam, të besojmë dhe të ndihemi të sigurt. Por pikërisht për këtë arsye, kur lëndohemi nga një familjar, dhimbja mund të jetë shumë më e thellë. Fjalët, mungesa e dashurisë, kritikat, zhgënjimet apo konfliktet familjare mund të mbeten gjatë në kujtesën dhe emocionet tona.

Pse e kemi kaq të vështirë të falim?

Sepse falja nuk është thjesht një vendim. Kur jemi lënduar, mendja jonë përpiqet të kuptojë atë që ka ndodhur. Mund të pyesim veten: “Pse ma bëri këtë?” “A e kuptoi sa shumë më lëndoi?” “Pse nuk kërkoi falje?” Kur këto pyetje mbeten pa përgjigje, e shkuara vazhdon të jetojë brenda nesh. Ndonjëherë nuk na mban peng vetë ngjarja, por mënyra se si jemi ndier në atë moment: të pavlerë, të refuzuar, të tradhtuar ose të padashur.

Falja nuk do të thotë të harrosh

Ky është një nga keqkuptimet më të zakonshme. Të falësh nuk do të thotë të thuash se ajo që ndodhi ishte në rregull. Nuk do të thotë të mohosh dhimbjen dhe as të lejosh dikë të të lëndojë përsëri. Falja mund të jetë një proces përmes të cilit vendosim të mos e lejojmë më të shkuarën të drejtojë jetën tonë. Mund ta kujtosh atë që ka ndodhur dhe përsëri të zgjedhësh paqen.

Po nëse personi nuk kërkon falje?

Kjo është edhe më e vështirë. Shpesh presim që personi që na ka lënduar të pranojë gabimin, të kërkojë falje dhe të ndryshojë. Por jo gjithmonë ndodh. Në terapi, një pyetje e rëndësishme është: “A dua të pres gjithë jetën që dikush tjetër të ndryshojë, apo dua të filloj të shëroj veten?” Shërimi emocional nuk duhet të varet gjithmonë nga pendesa e dikujt tjetër.

Si të fillosh të lësh pas të shkuarën?

Nuk ke pse ta bësh menjëherë. Fillo me hapa të vegjël:
  • Prano atë që ke ndier pa e gjykuar veten.
  • Mos e detyro veten të falësh para se të jesh gati.
  • Vendos kufij në marrëdhëniet që të lëndojnë.
  • Shkruaj atë që do të doje t'i kishe thënë personit që të ka lënduar.
  • Përpiqu të kuptosh se çfarë të duhet sot, jo vetëm çfarë të mungoi dje.
  • Nëse dhimbja është shumë e madhe, kërko ndihmë nga një psikolog.
Dhe mbi të gjitha, kujto këtë: Falja nuk është gjithmonë një dhuratë për personin që të ka lënduar. Shpesh është një dhuratë që ia bën vetes. Të lësh pas të shkuarën nuk do të thotë të fshish historinë tënde. Do të thotë të mos lejosh që ajo histori të vendosë se si do të ndihesh dhe si do të jetosh përgjithmonë. Ndonjëherë shërimi fillon me një fjali shumë të thjeshtë: “Ajo që më ndodhi ishte pjesë e së shkuarës. Por jeta ime vazhdon sot.”